اكثر كودكان با مرور زمان عادت شبادراريشان برطرف ميشود،
اما در صورتيكه اين اختلال رفتاري با رشد كودك برطرف نشود، به درمان دارويي نياز
خواهد بود.
شبادراري در كل يك عارضه پزشكي رواني يا احساسي به شمار نميرود؛ اما چنانچه در
زندگي كودك و والدين اختلالاتي وارد كنند, علت اين عارضه بايد ريشهيابي شود.
تحقيقات نشان ميدهد؛ خواب عميق دليل اصلي شبادراري است و 10 تا 15 درصد كودكان
5 ساله و 6 تا 8 درصد كودكان 8 ساله دچار اين عارضه هستند.
متخصصان كودك معتقدند؛ بيدار كردن كودكان براي رفتن به دستشويي در فواصل معين,
جلوگيري از خوردن غذاهاي آبكي و قهوه پيش از خواب, درخواست كمك از خود كودك براي
تميز كردن رختخواب، البته با رفتاري عاري از سرزنش در هنگام صبح و بالا بردن عزت
نفس كودكان از جمله مواردي است كه رعايت كردن آنها از سوي والدين در برطرف كردن
اين عارضه بسيار سودمند است.
همچنين، به گفته متخصصان چنانچه پس از سن 5 سالگي كودك, بيش از 2 بار در هفته دچار
شبادراري شود, تجويز درمان دارويي امري الزامي است و همچنين اگر تا سن 8 و 10
سالگي نيز ادامه يابد، بيشك مشكلات و اختلالات رواني نيز در بروز اين ناهنجاري
سهيم است كه براي برطرف كردن آن، بايد با روانپزشكان كودك مشورت كرد.
